Pospiech film

Ogień jest szczególnie niszczycielską siłą. Gdy na bliskiej możliwości znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je pełnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć niemal całe swoje nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacji od spalanego materiału do poskramiania pożarów bierze się inne środki gaśnicze. Najciekawszym jest dokładnie woda. Ale nie w dowolnym przykładzie można się nią posługiwać. W pożarach bierze się i dość często piany czy proszków. Mniej atrakcyjnym faktem jest stosowanie pary wodnej do dławienia ognia i chronienia jego powtarzania się. Mniejsza popularność pary wynika chyba spośród ostatniego, że można ją dawać jedynie w mieszkaniach zamkniętych i do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako materiał gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie kształtuje się na dowód do gaszenia płonących lasów. Nie przedstawia to, że nie można z niej kosztować podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest aktywnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w miejscach ludziach do suszenia drewna, jednak metraż tych pomieszczeń nie może występować 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na podawaniu jej pod ciśnieniem w region pożaru. Dzięki temu następuje rozrzedzenie gazów palnych budujących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji zapobiega jego wzrost, i po kilku minutach gaśnie ogień. Parę zaczyna się nie właśnie do gaszenia pożarów ciał stałych, ale i cieczy i gazów. Oraz w współczesnych przykładach ogień musi się szerzyć jedynie na terenie zamkniętym. W gruncie otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako materiał gaśniczy.